آژانس خبری موکریان - چكيده: ﻣﻘﺼﺮ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ خودکشی و ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ، ﻣﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ.
ﻋﺮﻕ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻭﯼ ﺩﺍﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﻫﻢ ﺯﺍﺩﮔﺎﻫﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﯼ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﯼ ﺯﺣﻤﺖ ﮐﺶ ﻭ ﺑﯽ ﺭﯾﺎ . ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﻡ . ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﮑﺮ ﺑﺎﮊﺍﺭ ﻫﻢ ﭘﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻡ ﺷﻌﻔﯽ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ .
ﺍﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﻟﻢ ﺯﺧﻤﯽ ﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺯ ﭘﻨﺠﻢ ﺗﯿﺮﻣﺎﻩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﺳﻨﮓ ﻓﺮﺵ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﻭ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﻣﺤﻘﺮ ( ﻗﻪﻻﺭﻩ ﺵ ) ﻭﺍﺭﺩ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺷﺪﻡ ﺳﮑﻮﺗﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ .
ﺷﻨﯿﺪﻡ ﺟﻮﺍﻧﯽ ﻣﺘﺎﻫﻞ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﯾﮏ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﻣﺮﯼ ﺳﺖ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺽ ﻧﺎﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻧﯿﺎﺯﻣﻨﺪ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﻭ ﮐﺸﻒ ﻋﻠﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﯾﮏ ﻣﺎﻩ، ﺳﻪ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻗﻄﻌﺎ ﺧﻄﺮﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﮓ ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺪﯼﮔﺮﻓﺖ .
ﺭﻭﯼ ﺧﻄﺎﺏ ﻣﻦ ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭﺳﺘﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻮﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺻﺪﻣﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻧﺪ ﻓﺰﺍﯾﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺟﻮﺍﻧﺎﻧﺸﺎﻥ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻧﺪ .
ﺳﻮﻭﺍﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ، ﭼﻨﺪ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﺮﺩﻭﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺣﺬﻑ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ ﻧﯿﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟
ﻣﺎ ﮐﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺁﻓﺮﯾﻨﯽ ﯾﮏ ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺳﻨﺪ ﺯﺩﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺎﻟﯿﻢ ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺳﻪ ﺟﻮﺍﻥ ﻫﻢ ﻣﺴﻮﻭﻟﯿﺖ ﺩﺍﺭﯾﻢ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯾﺪﺍﺩ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﺮﻡ ﮐﻨﯿﻢ.
ﺳﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﺩﺭ ﺭﻭﺳﺘﺎﯾﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﮐﻮﭼﮏ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﺳﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ ﻓﺮﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻧﺠﺎﺗﺶ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﺻﺎﻑ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ ﺍﻣﯿﺪ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﯿﺎﺕ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ .
ﻣﻘﺼﺮ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺭﻓﺘﻦ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻣﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ. ﻣﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﺳﺮﺧﻮﺭﺩﮔﻲ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﺳﺖ.
بايد ﭼﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﯿﻢ ﺗﺎ ﺳﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺳﯽ ﻭ ﺳﯿﺼﺪ ﻧﺸود.
*عثمان ﻣﺰﯾﻦ، وكيل دادگستري
